Archiwalne nagrania legendarnego Chóru Afońskiego dyrygenta Chóru Katedry Prawosławnej w Paryżu. Nagrania archiwalne z lat 30-tych XX w.

 1. A. Greczaninow - CREDO (Wieruju)
 2. D. Bortniański -  Kol sławien
 3. G. Lwowski - Gospodi pomiluj (75 razy)
 4. A. Archangielski - Gospodi usłyszy
 5. D. Bortniański - Mnogoletije (Multus Annos)
 6. A. Archangielski - Blażen muż
 7. A. Kastalski - Swietie tichij
 8. A. Lwow - Wieczieri Twojeja
 9. P. Turczaninow - Błagoobraznyj Josif
10. A. Gonczarow - Kriestu Twojemu
11. F. Iwanow - Dusze moja
12. D. Bortniański - Cziertog Twoj
13. F. Iwanow - Chwalitie Imia Gospodnie
14. P. Czesnokow - Wielka Litania (Wielikaja Jektenija)
15. W. Kalinnikow - Wo Carstwii Twojem (Błogosławieństwa)
16. D. Bortniański - Pieœń Cherubinów
17. M. Winogradow - Tiebie pojem
18. P. Czajkowski- Otcze nasz
19. D. Bortniański - Tiebie Boga chwalim (Te Deum)
20. D. Bortniański - Da woskriesniet Bog
21. P. Czesnokow - Razbojnika Blagorazumnago
22. P. Czajkowski - Angiel Wopijasze

Nicolas Afonsky
( 1894-1971)

     Obecna Katedra Prawosławna w Paryżu przed I Wojną Światową pełniła funkcję cerkwi przy Ambasadzie Carskiej Rosji we Francji. Po rewolucji bolszewickiej w 1917 roku, kiedy we Francji znalazły się setki tysięcy rosyjskich emigrantów, w Rosji Sowieckiej rozpoczęły się prześladowania na tle religijnym, niszczenie duchowieństwa i wiernych.
Pochodzący z Polski Metropolita Eulogiusz zwrócił się do Honorowej Głowy Prawosławia - Patriarchy Konstantynopola z prośbą o przyjęcie wiernych pod jurysdykcję Jego Świątobliwości. Tak też się stało; wkrótce został powołany Zachodnioeuropejski Egzarchat Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, a cerkiewi przy ul. Daru nadano rangę Katedry.
Tenże Metropolita Eulogiusz spotkał w Niemczech, przebywającego na uchodźstwie, wielce utalentowanego dyrygenta chóru Nikolaja Pietrowicza Afonskiego; po tym spotkaniu, zaprosił maestra do Paryża, proponując mu kierownictwo nad tutejszym chórem katedralnym. Afonsky dyrygował chórem do roku 1947. Jego talent znany był na całym świecie. Występował wielokrotnie w Europie Zachodniej, USA i Kanadzie, brał udział w filmach.
W 1947 roku z bólem serca, uciekając, w obawie o swoje bezpieczeństwo przed agentami NKWD, zdecydował się na dalszą emigrację do USA. Tam, jako dyrygent chórów pracował do końca życia.
Kiedy w latach 30-tych, nagrania mikrofonowe już na dobre zastąpiły prymitywne nagrania akustyczne do tuby, zarejestrował na płyty 78-obrotowe 20 utworów muzyki cerkiewnej, które właśnie zaprezentowane są na tejże płycie kompaktowej.
Wszystkie pochodzą z kolekcji wielkiego miłośnika płyt  mego dziadka jak i również z  mojego własnego zbioru.
Nr 1, 14, 15, 16, 17, 18  to stałe części Liturgii Eucharystycznej,
Nr 4 i 6  wykonywane, jako utwory dowolne przed udzieleniem Komunii Świętej,
Nr 7, 13 i 14  śpiewane na Nieszporach,
Nr 14  Wielka Litania z prośbą o zjednoczenie wszystkich, którą zaczyna się każde nabożeństwo prawosławne,
Nr 3  to utwór śpiewany w katedrach w czasie uroczystej jutrzni na święto Podwyższenia św. Krzyża,
Nr  8  Hymn Wielkiego Czwartku,
Nr  9  Toparion Wielkiego Piątku
Nr 10  Hymn na Adorację św. Krzyża,

Nr 11  Hymn I tygodnia Wielkiego Postu,
Nr 12  Eksapostilarion pierwszych 3 dni Wielkiego Tygodnia,
Nr 20 Wersety Paschalne,
Nr 5 i 19  pieśni chóralne, śpiewane na nabożeństwach uroczystych i dziękczynnych,
Nr 2 pieśń poetycka o treści religijnej na tekst poety M. Cheraskowa, utwór 
D. Bortniańskiego, początkowo skomponowany dla szkół, nieco później zatwierdzony jako hymn państwowy. Po niedługim czasie zamieniony na hymn A. Lwowa.
„Kol sławien” do dnia dzisiejszego grywany jest w Niemczech jako modlitwa wojskowa na uroczystościach, a w przedwojennej Polsce grały go orkiestry dęte podczas procesji na rzekę z okazji Wielkiego Święcenia Wody w święto Epifanii -  Chrztu Pańskiego  6 stycznia.

Soliści:
Nr 1  G. Pawlenko
Nr 4  A. Grigorowicz
Nr 6  A. Zacharowa
Nr 5 i 14  Protodiakon N. Tichomirow, członek kleru Katedry od 1904 do 1956 roku.
Nr 21  W. Milowidow.
Dwa ostatnie nagrania  Nr 21 i 22  to hymn śpiewany wieczorem w Wielki Czwartek
i Paschalny Hymn Maryjny  wykonuje inny chór, według niepotwierdzonych danych,
wzmocniony głosami chóru N. Afonskiego i przez niego prowadzony. Na płycie jednak nie ma ani nazwy chóru, ani nazwiska dyrygenta.

Istnieją jeszcze 4 nagrania chóru N. Afońskiego, gdzie solistą jest Feodor Chaliapin.
Te nagrania zostaną, umieszczone na następnym wydawnictwie, gdzie również po raz pierwszy na CD pojawią się nagrania ulubionych partnerów F. Chaliapina i jego serdecznych
przyjaciół; byli nimi  Enrico Caruso i  Kipras Petrauskas.

                                                                                              
                                                                                                    Anatol Waliczenka